skip to Main Content

Verslag bezoek aan fort Asperen en ROC

Op 11 mei 2019 bracht alumnileden een bezoek aan fort Asperen, een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Na ontvangst met koffie/thee en muffins was het tijd voor een zeer interessante lezing (uitleg) over de ROC “Rivor“. Vanuit het ROC-Rivor waren drie mensen die vertelden over de strategie van het middelbaar beroepsonderwijs en de uitwerking daarvan. Zij gingen dieper in op het modulair onderwijs en de kansen die dit kan bieden voor de studenten. Maar ook op de noodzaak voor een relatief kleine instelling om voor een breed aanbod flexibel en bedrijfsgericht te opereren.

Een van de voorbeelden daarvan was het samenwerkingsverband met diverse leerbedrijven en de stichting werkbedrijf Hollandse Waterlinie voor het techniekonderwijs. Afgesloten werd met het verhaal over het horeca onderwijs en de Tarverne, het horecadeel van het fort. Omdat de studentes daarvan zelf niet aanwezig konden zijn hadden zij voor ons een video gemaakt.

Het was zo interessant dat we een uur later dan gepland konden beginnen aan de rondleiding door het fort.

Fort Asperen is een torenfort. Het is 33 meter hoog. De muren zijn 1,5 meter dik metselwerk. Oorspronkelijk werd het kerndeel van het fort geheel omgeven door water. Later is het uitgebreid met aarden wallen wegens de toegenomen vuurkracht. De aarden wallen dempen de inslagen. In de winter dient het fort als overwinterplaats voor vleermuizen.

Om 14.00 uur konden de rammelende magen gevuld worden met de soldatenlunch, die overigens, gezien de keuken in het fort, wel van wat betere kwaliteit was dan de soldaten zelf destijds ontvingen.

De rondwandeling werd verkort om toch op tijd te kunnen eindigen. In plaats van de Geo-fort wandeling, liepen de AVOU-leden en introducees naar Acquoy. Deze wandeling was 3,5 km lang. Acquoy is een dorp aan de Linge. Het heeft een beschermd dorpszicht. De toren van de hervormde kerk is beroemd om haar scheve staat. Ze staat bijna 1,3 meter uit het lood. Net niet zo scheef als de toren van Pisa. Grappig is wel, dat er een mevrouw Pisa haar laatste rustplaats bij deze toren heeft gevonden.

Er werd buiten op het terras onder het genot van een drankje afscheid van elkaar genomen.

Namens de AVOU,

Jos Verkroost
(Bestuurslid),

Aletta Speur
(Bestuurslid

Geef een reactie

Back To Top