skip to Main Content

Verslag ALV Fort bij Vechten 2019

Op een mooie dag in april vond de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering van de AVOU plaats.
Met een welkom van koffie, thee en koekjes (helaas bleef het gebak uit deze keer) installeerden de leden en bestuursleden zich in een bunkerzaal binnenin het fort; sinds kort voorzien van glas. Hier legden, transparant en wel, de bestuursleden verantwoording af voor het afgelopen jaar (van ingraven was dus geen sprake). De introducees hadden de gelegenheid om het waterliniemuseum te bekijken wat in het fort zelf gehuisvest is.

De omgeving van het Fort deed eer aan de tijd dat het Fort nog in gebruik was. Grote stenen lagen in het veld. Dit was niet om ‘de vijand’ van beschutting te voorzien, integendeel. Deze grote stenen lagen daar als tussenstops voor kleine groepjes binnenlandse troepen die van één fort naar het andere wilden. Het Fort bij Vechten maakt deel uit van de Nederlandse waterlinie, een stelsel van forten. Deze stenen lagen zo gepositioneerd dat ze functioneerde als route tussen de forten- zo waren doorgangers juist beschermd tegen vijandelijk vuur.

Met het besloten gedeelte van de vergadering zijn met name het bestuurs- en financiëleverslag aan bod gekomen. Aan de vragen van de leden kan afgeleid worden dat zij zeer betrokken zijn en dat stellen wij op prijs. Aletta is herverkozen als bestuurslid en met applaus werd er decharge verleend aan het bestuur.
Een aandachtspunt voor de vereniging is dat de vacature voor marketing en communicatie al enkele jaren open staat. Mocht u de link willen zijn van de vereniging met de OU en fungeren als schakel van de AVOU naar buiten toe, meldt u!

Na de lunch in een van de authentieke gebouwen (nog voorzien van grote houtkachels ter verwarming!) op het terrein van het fort volgde er een rondleiding met gids van het fort zelf. Zo komt men bij het hart van het fort; verscholen middenin is een kleiner fort dat praktisch onneembaar is omdat het is gebouwd in afgegraven grond en daarmee lager is gesitueerd dan de directe omgeving.

Ook dit jaar waren wij zeer vereerd om een beroemde Nederlander als spreker voor te mogen stellen. Dr. mr. Stapert is in 2019 aan de slag gegaan als rechter. Voorheen was hij met name toegelegd op doodstrafzaken in Amerika en hier heeft hij ons veel over verteld. De heer Stapert wilde ons een persoonlijk verhaal vertellen en dat heeft hij ook gedaan. Zo gaf hij aan dat zijn moeder weinig kansen heeft gehad en dat hij zich daarom in wilde zetten voor de minder bedeelden. Daarnaast heeft hij de doodsstrijd van een jonge vriend met kanker meegemaakt en de strijd van iedereen om hem heen, medisch personeel, vrienden en familie die aan het vechten waren voor overleving. Iemand om het leven brengen in een land wat onderdeel is van onze beschaving dat strookte niet. Dit heeft zijn interesse gewekt in het onderwerp ter dood veroordeling.

Op uitnodiging is het vervolgens in 1988 naar Amerika gegaan om daar te strijden tegen de doodstraf. In eerste instantie om Amerika de doodstraf af te laten schaffen, aldus zijn jeugdige overtuiging. Dat is niet gelukt.
In Amerika was men de discussie van voor of tegen de doodstraf al voorbij. De discussie in Amerika richtte zich op het proces. Als de procedure correct was dan kon de doodstraf uitgevoerd worden.
Momenteel gaan de discussies over welk vergif gebruikt kan worden voor het toedienen van de doodstraf. Veel farmaceuten willen niet dan hun medicijn gebruikt wordt bij de doodstraf en daarom is er nu een wachtlijst van 3.000 mensen waarvoor geen gif beschikbaar is.
Als rechtssysteem moet je wel iets doen om de pijn van slachtoffers te erkennen, aldus Stapert. Tegelijkertijd lost volgens hem de doodstraf niks op, de vraag blijft dan wel wat te doen met een verkrachter of moordenaar. Dit is de discussie waar de energie naar toe zou moeten gaan.

Het persoonlijke verhaal werd uitermate gewaardeerd door de aanwezigen en er volgden dan ook ook vele vragen.

Als lichtere afsluiting sprak de kersverse rector magnificus van de OU de leden en de introducees toe. Ook zijn aanwezigheid en korte voorstelling maakte de dag speciaal.  Hij gaf aan meer te willen samen werken met de OU om de banden met alumni sterk te houden en hier zijn mooie stappen mee gemaakt door het naar voren schuiven van een beleidsmedewerker. Zij was ook aanwezig en heeft zich kort kenbaar gemaakt. Een deel van het bestuur heeft tijdens de rondleiding met de beleidsmedewerker overlegd hoe de samenwerking concreet vorm te geven.

Hierna hebben we nog genoten van een afsluitende borrel en gesprek in dezelfde authentieke ruimte waar we geluncht hebben. Al waarna eenieder zijn eigen weg weer ging.

Geef een reactie

Back To Top